Jakie czynniki powinni wziąć pod uwagę inżynierowie przy wyborze rozdzielnicy średniego napięcia?

Wprowadzenie: decyzja, która odbija się echem przez dziesięciolecia

Wybór rozdzielnicy średniego napięcia nie jest transakcją. Jest to decyzja projektowa, która będzie kształtować bezpieczeństwo elektryczne obiektu, elastyczność operacyjną i budżet na konserwację przez dwadzieścia do trzydziestu lat. W przeciwieństwie do komponentów, które można wymienić podczas rutynowego wyłączania, rozdzielnica ma charakter konstrukcyjny. Po zainstalowaniu szyn zbiorczych, skręceniu paneli i zakończeniu kabli, zmiana konfiguracji sprzętu staje się poważnym przedsięwzięciem inwestycyjnym.

Jednak pod presją terminów projektów wybór rozdzielnicy często sprowadza się do sprawdzenia kilku parametrów w karcie katalogowej i porównania cen. W podejściu tym pomija się czynniki, które faktycznie decydują o tym, czy sprzęt będzie działał niezawodnie przez cały okres użytkowania, pozostanie zgodny ze zmieniającymi się przepisami i dostosuje się do zmian w profilu obciążenia elektrycznego obiektu.

W tym artykule opisano czynniki, które doświadczeni inżynierowie biorą pod uwagę przy wyborze rozdzielnicy średniego napięcia — nie tylko parametry widniejące na tabliczce znamionowej, ale także względy operacyjne, regulacyjne i związane z cyklem życia, które oddzielają specyfikację, która działa od tej, która stwarza późniejsze problemy.

Czynnik pierwszy: zrozumienie zastosowania przed obejrzeniem sprzętu

Najczęstszym błędem w wyborze rozdzielnicy jest rozpoczęcie od katalogu sprzętu przed pełnym zrozumieniem zastosowania. Prawidłowa sekwencja zaczyna się od jasnego określenia tego, co rozdzielnica musi robić, a nie tylko tego, co musi wytrzymać.

Pole zasilające obsługujące transformator sieciowy ma zasadniczo inne wymagania niż pole odpływowe zasilające duży silnik. Wyłącznik wejściowy wykonuje stosunkowo niewiele operacji, ale musi być skoordynowany z zabezpieczeniem sieci zasilającej. Zasilanie silnika często uruchamia się i zatrzymuje, może wymagać ochrony przeciwprzepięciowej i potrzebuje schematu ochrony, który rozróżnia rozruch rozruchowy od rzeczywistej awarii. Określanie tego samego wyłącznika dla obu zastosowań bez uwzględnienia tych różnic prowadzi do uciążliwego wyłączania, nadmiernej konserwacji lub niewystarczającej ochrony.

Środowisko operacyjne również kształtuje specyfikację. Instalacje wewnętrzne w czystych, klimatyzowanych pomieszczeniach elektrycznych pozwalają na projektowanie sprzętu, który szybko ulegnie awarii w warunkach zewnętrznych lub w trudnych warunkach przemysłowych. Panel rozdzielnicy przystosowany do pomieszczenia elektrycznego centrum danych, ze stabilną temperaturą i niską wilgotnością, nie ma takich samych specyfikacji jak panel przeznaczony dla platformy morskiej lub pustynnej instalacji fotowoltaicznej. Kondensacja, mgła solna, pył unoszący się w powietrzu i ekstremalne wahania temperatury nakładają wymagania projektowe, które musi uwzględnić specyfikacja.

Godziny inżynierskie spędzone na definiowaniu aplikacji przed rozpoczęciem wyszukiwania sprzętu nigdy nie są zmarnowane. Stanowią najtańsze ubezpieczenie na wypadek błędu specyfikacji, który nawarstwia się przez dziesięciolecia eksploatacji.

Czynnik drugi: podstawowa technologia przełączania

Wybór technologii wyłącznika determinuje podstawowy charakter rozdzielnicy: profil konserwacji, właściwości bezpieczeństwa i wpływ na środowisko.

Wyłączniki próżniowe stały się standardem w zastosowaniach średniego napięcia od 3,3 kV do 40,5 kV. Powody są dobrze udokumentowane: przerywacz próżniowy gasi łuk wewnątrz szczelnej butelki ceramicznej, która nie wymaga konserwacji przez cały okres użytkowania. Nie ma oleju do sprawdzania, filtrowania lub wymiany. Nie ma wycieku gazu ani możliwości monitorowania. Przerywacz jest obojętny na źródło prądu zwarciowego, które musi przerwać, dzięki czemu dobrze nadaje się do sieci o dużym nasyceniu energią odnawialną, gdzie charakterystyka zwarcia może różnić się od tradycyjnego wytwarzania synchronicznego.

Wyłączniki SF₆, niegdyś powszechne w zastosowaniach średniego napięcia, obecnie wycofują się. Rozporządzenie UE w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych zakazało wprowadzania na rynek europejski nowych rozdzielnic SF₆ do 24 kV, a podobne ograniczenia postępują na całym świecie. Nawet tam, gdzie regulacje nie weszły jeszcze w życie, kierunek polityki jest jasny. Określenie specyfikacji sprzętu SF₆ już dziś stwarza przyszłe zobowiązania w zakresie zgodności i rosnące koszty operacyjne w zakresie obsługi gazu, wykrywania wycieków i ewentualnego odzysku po wycofaniu z eksploatacji.

Praktycznym pytaniem dla inżynierów nie jest to, czy wybrać przerwę w podciśnieniu – ta debata jest w dużej mierze rozstrzygnięta. Pytanie brzmi, który konkretny projekt wyłącznika próżniowego i który producent najlepiej spełnia wymagania projektu dotyczące wytrzymałości mechanicznej, zdolności wyłączania i kompatybilności z wybraną konfiguracją panelu.

Czynnik trzeci: parametry znamionowe i ich marginesy

Parametry znamionowe podane w arkuszu danych rozdzielnicy — napięcie, prąd, zdolność wyłączania zwarciowego — stanowią minimalne kryteria wejściowe. Tym, co odróżnia solidną specyfikację od marginalnej, jest margines między wartością znamionową a rzeczywistymi warunkami pracy.

Napięcie znamionowe musi przekraczać znamionowe napięcie systemu, z uwzględnieniem przejściowych przepięć podczas usterek lub zdarzeń przełączania. W systemie 12 kV mogą występować napięcia przejściowe znacznie wyższe od wartości nominalnej. Napięcie wytrzymywane częstotliwości sieciowej rozdzielnicy i napięcie wytrzymywane udaru piorunowego muszą z marginesem uwzględniać te warunki, a nie tylko spełniać minimalne standardy.

Znamionowy prąd ciągły zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ jest często niedoszacowany. Dane znamionowe na tabliczce znamionowej zakładają specyficzne warunki otoczenia — zazwyczaj maksymalnie 40°C i pułap wysokości 1000 metrów. Jeśli instalacja znajduje się w regionie, w którym temperatura otoczenia regularnie przekracza 40°C lub na wysokości powyżej 1000 metrów, gdzie rozrzedzone powietrze zmniejsza skuteczność chłodzenia, należy obniżyć prąd znamionowy. Wyłącznik 1250 A zainstalowany na wysokości 3000 metrów może przenosić w sposób ciągły jedynie 1050 A. Jeżeli obciążenie w standardowych warunkach jest zbliżone do wartości znamionowych na tabliczce znamionowej, w rzeczywistych warunkach na miejscu przekroczy obniżoną nośność.

Zdolność wyłączania zwarciowego należy porównać z obliczonym poziomem zwarcia w miejscu instalacji, a nie ze standardową wartością wyciągniętą z poprzedniej specyfikacji projektu. Sieci miejskie o dużej gęstości obciążenia i wielu połączeniach transformatorów mogą generować poziomy usterek, które zaskakują inżynierów przyzwyczajonych do mniej gęsto połączonych systemów. Jedyną wiarygodną podstawą do określenia tego parametru jest badanie zwarciowe wykonane dla konkretnej instalacji, wykorzystujące aktualne dane systemu i prognozowaną przyszłą generację.

Prąd krótkotrwały wytrzymywany — prąd, który wyłącznik musi przewodzić w pozycji zamkniętej przez określony czas, podczas gdy urządzenie znajdujące się za wyłącznikiem usuwa zwarcie — jest równie ważny dla selektywnej koordynacji. Jeśli wyłącznik zasilający ma pokonać zwarcie w czasie, gdy wyłącza się wyłącznik znajdujący się powyżej, jego krótkotrwała wartość znamionowa musi odpowiadać tym wymaganiom. Pominięcie tego parametru prowadzi do kaskadowych wyłączeń i niepotrzebnego wydłużania się przestojów.

Czynnik czwarty: medium izolacyjne i zgodność z wymogami ochrony środowiska

Medium zapewniające izolację dielektryczną pomiędzy fazami i uziemieniem stało się decyzją, której wymiary regulacyjne, środowiskowe i operacyjne wykraczają daleko poza parametry elektryczne.

Rozdzielnice w izolacji powietrznej pozostają najprostszą i najczęściej stosowaną technologią. Wykorzystuje powietrze z otoczenia jako medium izolacyjne, a fizyczny odstęp między fazami zapewnia wytrzymałość dielektryczną. Izolacja powietrzna jest dobrze rozumiana, nie wymaga specjalnego postępowania i nie nakłada żadnej odpowiedzialności za środowisko. Kompromisem jest rozmiar: panele izolowane powietrzem są większe niż ich odpowiedniki z izolacją gazową, co ma znaczenie w zastosowaniach, w których przestrzeń jest ograniczona lub droga.

Rozdzielnice w izolacji gazowej SF₆, które przez dziesięciolecia dominowały w kompaktowych instalacjach średniego napięcia, są obecnie wycofywane na mocy przepisów. W przypadku nowych projektów na rynkach europejskich i innych rynkach regulowanych SF₆ nie jest opcją dla urządzeń o napięciu do 24 kV. Nawet w przypadku wyższych klas napięcia kierunek polityki jest jasny. Inżynierowie powinni określić alternatywy niezawierające SF₆, chyba że ma zastosowanie szczególne zwolnienie i zostało zweryfikowane.

Izolacja suchym powietrzem i azotem okazała się głównym zamiennikiem SF₆ w sprzęcie izolowanym gazem. Obydwa gazy mają zerowy potencjał globalnego ocieplenia. Obydwa są nietoksyczne i nie wymagają specjalnego postępowania po zakończeniu okresu użytkowania. Uszczelniony zbiornik ze stali nierdzewnej stosowany w nowoczesnych rozdzielnicach z izolacją suchego powietrza lub azotu jest napełniany fabrycznie i uszczelniany na cały okres eksploatacji — bez monitorowania ciśnienia, ponownego napełniania i konserwacji związanej z gazem przez cały okres użytkowania sprzętu.

Izolacja stała, wykorzystująca hermetyzację części pod napięciem żywicą epoksydową, oferuje kolejną ścieżkę wolną od SF₆. Całkowicie eliminuje gaz, co czyni go atrakcyjnym w trudnych warunkach i instalacjach o ograniczonej przestrzeni. Kompromis polega na tym, że konstrukcje z solidną izolacją są mniej elastyczne, gdy konieczna jest rekonfiguracja.

Dla inżynierów zajmujących się dziś specyfikacją rozdzielnic decyzja o medium izolacyjnym jest coraz prostsza: wybrać technologię niezawierającą SF₆, sprawdzić, czy producent przeprowadził badania typu zgodnie z obowiązującymi normami IEC i potwierdzić, że pakiet dokumentacji potwierdza wymagania dotyczące zgodności z wymogami ochrony środowiska.

Czynnik piąty: konfiguracja stała a konfiguracja wyjmowana

Wybór pomiędzy konstrukcją stałą a wysuwną jest zasadniczo decyzją dotyczącą sposobu przeprowadzania konserwacji przez cały okres użytkowania sprzętu.

Rozdzielnica stała posiada wyłączniki i przełączniki zamontowane na stałe w panelu. Jest prostszy w konstrukcji, tańszy w początkowej fazie i wymaga mniejszej liczby elementów mechanicznych, które mogłyby zawieść. Kompromis polega na tym, że jakakolwiek konserwacja urządzenia przełączającego wymaga odłączenia zasilania całej sekcji magistrali. W przypadku obiektów, w których dostępne są okresy przestojów, a koszty przestojów są przystępne, właściwym wyborem może być rozdzielnica stała.

Rozdzielnica wysuwna umożliwia montaż wyłącznika na wózku, który można wsuwać i wyjmować z panelu. Gdy wyłącznik znajduje się w pozycji włączonej, jest całkowicie połączony z obwodami pierwotnym i wtórnym. Można go rozłożyć do pozycji testowej, w której obwód pierwotny jest odłączony, ale obwody wtórne pozostają podłączone do testowania. Można go całkowicie wycofać do izolowanej pozycji w celu konserwacji lub wymiany. Taka konfiguracja umożliwia serwisowanie lub wymianę wyłącznika bez odłączania zasilania od szyn zbiorczych, co ma kluczowe znaczenie w obiektach, w których przestoje są niezwykle kosztowne lub gdzie wymagana jest ciągła praca.

Konfiguracja wysuwna nakłada dodatkowe wymagania mechaniczne. Wózek musi dokładnie przylegać do panelu. Styki główne muszą zazębiać się ze stałym naciskiem styku. Blokady mechaniczne, które zapobiegają nieprawidłowemu działaniu – podniesieniu zamkniętego wyłącznika, zamknięciu wyłącznika w położeniu pośrednim – muszą działać niezawodnie przez tysiące operacji. Nie są to cechy, które można zweryfikować na podstawie fotografii. Wymagają precyzji wykonania wynikającej z doświadczenia i dyscypliny kontroli jakości.

W przypadku zastosowań krytycznych — centra danych, zakłady przemysłowe pracujące w trybie ciągłym, szpitale — konfiguracja wyjmowana jest zwykle właściwym wyborem pomimo wyższego kosztu początkowego. Możliwość konserwacji lub wymiany wyłącznika bez wyłączania magistrali to zdolność, która zwraca się już przy pierwszym użyciu.

Czynnik szósty: ochrona, kontrola i komunikacja

Wyłącznik bez przekaźnika zabezpieczającego to wyłącznik bez inteligencji. Wybór systemów zabezpieczeń, sterowania i komunikacji jest równie ważny jak wybór samego wyłącznika.

Nowoczesne numeryczne przekaźniki zabezpieczające oferują możliwości wykraczające daleko poza podstawowe zabezpieczenia nadprądowe i ziemnozwarciowe. Potrafią rozróżniać różne typy usterek, przechowywać zapisy przebiegów do analizy po zdarzeniu i komunikować się z nadrzędnymi systemami SCADA lub systemami zarządzania energią za pośrednictwem IEC 61850, Modbus lub innych protokołów. Dla inżyniera określenie przekaźnika z funkcjami zabezpieczającymi właściwymi dla danego zastosowania – ochrona silnika, różnica różnicowa transformatora, zarządzanie linią zasilającą – jest zadaniem wymagającym zrozumienia zarówno chronionego sprzętu, jak i opcji konfiguracji przekaźnika.

Interfejs komunikacyjny staje się coraz ważniejszy. Panel rozdzielnicy, który może raportować swój własny stan – położenie wyłącznika, zdarzenia zabezpieczające, stan sprzętu – zmniejsza potrzebę fizycznej kontroli i umożliwia konserwację opartą na stanie. W przypadku przedsiębiorstwa użyteczności publicznej posiadającego setki podstacji lub operatora centrum danych zarządzającego wieloma obiektami funkcja ta bezpośrednio zmniejsza koszty operacyjne.

Należy dokładnie rozważyć zasilanie pomocnicze do ochrony i sterowania. Większość nowoczesnych przekaźników zabezpieczających i cewek wyzwalających działa na zasilaniu prądem stałym, zwykle 110 V lub 220 V prądu stałego, dostarczanym przez system akumulatorów stacji. Akumulator, ładowarka i panel dystrybucji prądu stałego stanowią integralną część systemu ochrony. Jeżeli akumulator stacji ulegnie awarii, przekaźniki zabezpieczające stracą moc, a wyłączniki nie zadziałają z powodu usterki. To nie jest scenariusz hipotetyczny — spowodował zdarzenia w świecie rzeczywistym, w których usterka nie została usunięta, ponieważ system zabezpieczający był wyłączony.

Czynnik siódmy: konfiguracja szyn zbiorczych i architektura systemu

Rozmieszczenie szyn zbiorczych w zespole rozdzielnicy określa sposób przepływu mocy przez system i zachowanie systemu w przypadku awarii komponentu.

Pojedyncza szyna zbiorcza to najprostsza i najtańsza konfiguracja. Wszystkie linie zasilające i wychodzące podłączane są do jednej wspólnej magistrali. W przypadku awarii magistrali lub utraty pojedynczego transformatora wejściowego wszystkie podłączone obciążenia stracą moc. Ta konfiguracja jest odpowiednia, gdy konsekwencje całkowitego przestoju są tolerowane.

Podzielona na sekcje szyna zbiorcza zawiera wyłącznik łącznika magistrali, który może podzielić magistralę na dwie niezależnie zasilane sekcje. W przypadku awarii jednego transformatora lub sekcji magistrali, łącznik zamyka się, a sprawny transformator zasila obie sekcje. Ładunki doświadczają krótkiej przerwy podczas przenoszenia. Jest to najczęstsza konfiguracja w przypadku instalacji o średnim stopniu złożoności.

Konfiguracja typu „główne sprzęgło” wykorzystuje dwie niezależne sekcje magistrali, każda z własnym głównym wyłącznikiem wejściowym i transformatorem oraz normalnie otwartym wyłącznikiem sprzęgłowym pomiędzy nimi. Schematy automatycznego przesyłu mogą zamknąć wyłącznik w ciągu kilku sekund od wykrycia utraty zasilania po którejkolwiek stronie. Taka konfiguracja zapewnia wyższą niezawodność i jest standardem w obiektach o znaczeniu krytycznym.

Konfiguracja jednostki głównej pierścieniowej łączy wiele paneli rozdzielnicy w zamkniętą pętlę. Moc może przepływać w dowolnym kierunku wokół pierścienia. Usterkę kabla pomiędzy dowolnymi dwoma panelami można odizolować bez przerywania zasilania dowolnego obciążenia. Taka konfiguracja jest standardem dla miejskich sieci dystrybucyjnych, kampusów uniwersyteckich i systemów kolektorów farm wiatrowych.

Konfigurację szyn zbiorczych należy wybrać w oparciu o wymagania niezawodności obiektu, a nie na podstawie domyślnej specyfikacji przeniesionej z poprzedniego projektu. Analiza niezawodności, która uwzględnia koszt przestoju, prawdopodobieństwo awarii komponentu oraz czas wymagany do naprawy lub wymiany, stanowi racjonalną podstawę do podjęcia tej decyzji.

Czynnik ósmy: zgodność ze standardami i dokumentacja

Testowanie typu zgodnie z IEC 62271-200 jest minimalnym wymaganiem dla rozdzielnic średniego napięcia na rynkach międzynarodowych. Ale „testowany typ” to termin, który jest luźno używany. Pytanie, które inżynierowie powinni zadać, nie brzmi: „czy ten sprzęt został poddany testom typu”, ale „czy możesz teraz dostarczyć pełne raporty z testów typu z niezależnego laboratorium akredytowanego przez IEC?”

Producent, który ukończył pełny program testów, bez wahania udostępni certyfikaty. Producent używający zwrotów takich jak „projekt zweryfikowany zgodnie z normami IEC” lub „raporty z testów w toku” komunikuje, że nie istnieje jeszcze żadna dokumentacja. W przypadku projektów, w których sprzęt będzie sprawdzany przez konsultanta lub inżyniera użyteczności publicznej, to rozróżnienie ma znaczenie.

Poza badaniem typu, pakiet dokumentacji dołączony do rozdzielnicy stanowi część produktu. Raporty z rutynowych testów fabrycznych dla każdego panelu. Deklaracja zgodności z obowiązującymi przepisami. Lista referencyjna instalacji. W przypadku projektów europejskich dokumentacja wykazująca zgodność z rozporządzeniem UE w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, jeśli sprzęt nie zawiera SF₆. Dokumenty te powinny być dostępne na etapie składania ofert, a nie po złożeniu zamówienia. Jest mało prawdopodobne, aby dostawca, który nie może ich dostarczyć na etapie zapytania ofertowego, udostępnił je niezwłocznie później.

Czynnik dziewiąty: możliwości producenta i długoterminowe wsparcie

Rozdzielnice nie są towarem. Możliwości inżynieryjne producenta, dyscyplina kontroli jakości i długoterminowe zaangażowanie w linię produktów bezpośrednio wpływają na wydajność sprzętu i dostępność wsparcia przez cały okres jego użytkowania.

Jakość produkcji ujawnia się w szczegółach, które nie są widoczne w broszurze. Konsystencja odlewów słupów z żywicy epoksydowej. Osiowanie mechanizmów wysuwnych wózków. Prowadzenie i oznakowanie przewodów sterowniczych w przedziale niskiego napięcia. Są to wyniki zależne od procesu, które odzwierciedlają kulturę produkcyjną producenta, a nie tylko jego możliwości projektowe.

Długoterminowe wsparcie ma znaczenie, ponieważ rozdzielnica działa przez dziesięciolecia. Dostępność części zamiennych, wsparcie techniczne w zakresie konfiguracji przekaźników zabezpieczeniowych oraz możliwość dostarczenia dodatkowych paneli pasujących do istniejącej instalacji – to kwestie, które stają się ważne wiele lat po złożeniu pierwszego zamówienia.

Wizyta w fabryce powie inżynierowi więcej o producencie niż jakikolwiek zestaw dokumentów. Spacer po linii produkcyjnej pozwala poznać oprzyrządowanie, procedury testowania, punkty kontrolne kontroli jakości i ogólny poziom organizacji, który określi spójność dostarczonego sprzętu. Jeśli wizyta w fabryce nie jest możliwa, poproszenie o szczegółowe zdjęcia linii produkcyjnej, obiektów testowych i ostatnio zrealizowanych zamówień zapewnia przydatny wgląd.

Wniosek

Wybór rozdzielnicy średniego napięcia wymaga spojrzenia poza arkusz danych i spojrzenia na kontekst zastosowania, środowisko operacyjne, ramy regulacyjne i możliwości producenta. Parametry na tabliczce znamionowej stanowią punkt startu, a nie metę.

Inżynier, który zdefiniował wymagania aplikacji, zweryfikował poziomy usterek, wybrał technologię izolacji zgodną z obowiązującymi i przewidywalnymi przepisami, wybrał konfigurację zgodną z filozofią utrzymania obiektu, określił systemy zabezpieczeń i komunikacji odpowiednie dla instalacji oraz wykwalifikował producenta o sprawdzonych zdolnościach produkcyjnych i gotowości dokumentacji – ten inżynier wykonał pracę, która zapobiega pojawieniu się problemów po pięciu, dziesięciu lub dwudziestu latach od uruchomienia.

COTENELE wspiera inżynierów na każdym etapie procesu specyfikacji, udostępniając rozdzielnice z testem typu, kompletne pakiety dokumentacji i bezpośredni dostęp do naszego zespołu inżynierów. Nasze wyłączniki próżniowe i jednostki główne pierścieniowe niezawierające SF₆ służą przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, centrom danych, deweloperom zajmującym się energią odnawialną i odbiorcom przemysłowym na wielu kontynentach. Niezależnie od tego, czy potrzebujesz standardowej konfiguracji, czy rozwiązania niestandardowego, zapewniamy dane techniczne i wsparcie w zakresie aplikacji, które pomogą Ci z pewnością określić.

Potrzebujesz danych technicznych do specyfikacji rozdzielnicy?

COTENELE dostarcza wyłączniki próżniowe od 12 kV do 40,5 kV, jednostki główne z pierścieniem niezawierającym SF₆ i kompletną rozdzielnicę w obudowie metalowej, zaprojektowaną tak, aby spełniała specyfikacje omówione w tym artykule. Raporty z testów typu, dokumentacja z testów rutynowych i wsparcie inżynieryjne dostępne na etapie specyfikacji.

O COTENELE

COTENELE jest wyspecjalizowanym producentem rozdzielnic średniego napięcia, w tym ekologicznych rozdzielnic w izolacji gazowej niezawierających SF₆, wyłączników próżniowych, głównych jednostek pierścieniowych i paneli platerowanych metalem do zastosowań od 12 kV do 40,5 kV. Nasze produkty służą przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, operatorom centrów danych, deweloperom zajmującym się energią odnawialną i nabywcom przemysłowym w Europie, Azji i na Bliskim Wschodzie. Każdy produkt poddawany jest testom typu zgodnie z obowiązującymi normami IEC, a kompletna dokumentacja jest dostarczana na potrzeby składania ofert i realizacji projektu.